18.yüzyıl operaları ve "recitativo secco"


18. yüzyıl bestecileri opera şarkıcılığının adeta temelini oluşturur.Genel anlamda operaların melodik yapısı basit,konunun anlatımı ve tiyatral zamanlar “recitativo”larla,karakterlerin duygularını dışa vurumu ise arya,düet ve konsertantlarla anlatılmıştır.Operalar ve karakterler İtalyan sanat tiyatrosu geleneği “Commedia dell’arte”den gelir.Örneğin Figaro karakteri “Arlecchino”,Bartolo karakteri “Pantalone”,Susanna karakteri “Colombina”dır.Her karakterin kendine ait özellikleri vardır.Figaro/Arlecchino tüm aksiyonu ve giriş,gelişme,sonuç bölümleri gibi değişim gösteren yerlerde büyük rol oynar.Susanna/Colombina aşık genç kızdır.Bartolo/Pantalone ise ciddiyeti ve inatçılığıyla komik duruma düşen efendidir.Mozart,Verdi operalarına göre özellikle vokal açıdan basit görünse de aslında sanılanın aksine çok özen gerektirir.Recitativo kelime anlamı olarak İtalyanca “recitare” fiilinden türemiştir.Recitare rol yapmak demektir.Bu yüzden recitativolar eserin tiyatral anlamda en yoğun olduğu yerleridir.Doğru recitativo soylemek için sesi gereksiz koyultmalardan kaçınmalı ve doğal konuşma yerinden diyafram desteğiyle söylemek gerekir.En basit tabirle recitativo aslında “müzikli konuşmadır”.Baldassarre Galuppi,Giovanni Battista Pergolesi,Giovanni Paisiello ve W.A.Mozart gibi 18.yüzyıl bestecileri İtalyan konuşma dilinin kendi doğal müziğini mükemmel bir şekilde recitativolara yansıtmışlardır.18.yüzyıl operalarını iyi söyleyen bir şarkıcı entonasyon,yorum ve müzikalite anlamında çok avantajlıdır.












https://www.Counters-Free.net

 Opera Academy, Şan, Piyano, Interpretasyon